Het kwalitatieve van het extracellulair lichaamsvocht

De kwaliteit van het extracellulair lichaamsvocht hangt af van

  • de concentratie van de elektronen die altijd in verhouding staat tot de tegenwoordige vervuilende residuen (de oxidatie)
  • de pH van het organisme waar dit potentieel van de Waterstof-ionenconcentratie de enzymatische activiteit bepaalt (de base- en zuurgraad waarin het organisme zich bevindt)
  • de weerbaarheid (resitentie) van het in beweging zijnde vocht dat steeds is gebonden aan de variaties van de emotionele staat waarin de persoon zich bevindt (de viscositeit)
  • De oxidatie

Vrije radicalen, ook oxidatie genoemd, zijn moleculen- of atoomvormen van Zuurstof die een onpaar getal elektronen op de uiterste baan bezitten, hetzij door fixatie van een bijkomstig elektron of door het verlies van een orbitaal buitenwaarts elektron.

De bron voor vrije radicalen is te vinden in de interne metabolische reacties.

Via de mond komen de voedingsmiddelen binnen.
Zij bevatten héél dikwijls verschillende additieven. Er is ook de alcohol, de tabak, de drugs of de officiële farmaceutische remedies, het water.
Vaccinatie, straling, chemische producten en andere stoffen doorkruisen de huid.
Via de neus komen alle dingen binnen die de wind draagt en vervoert.

Deze bezoedelingen zijn zéér schadelijk voor de gezondheid doch, als mens, als wij dat willenen ervoor kiezen, kunnen wij er vat op hebben, ze vermijden.

  • De pH

Het leven kan maar bestaan tussen bepaalde limieten van het potentieel van de Waterstof-ionenconcentratie, dat is de pH waarde.
De pH is de negatieve logaritmische meeting van de Waterstof-ionenconcentratie van een oplossing, het is een verdoken energie.
Chemisch kunnen wij niet leven zonder zuur als aanbrenger van warmte en om dezelfde reden hebben wij de base nodig. Voor elk organisme is het zuur-base evenwicht van levensbelang.

Het bloed is lichtjes alkalisch (basisch) (7,35).
De stabiliteit van de pH wordt verzekerd door

  • het inwendig levensvocht
  • de ademhaling
  • de nier uitscheiding.

Het functioneren van de nieren, volgens het principe van osmose en contra-osmose, evalueert de integriteit van het leven der cellen. De nieren sluiten zich voor een alkalische vloeistof, een pH +7. Het is bewezen dat in aanwezigheid van isotoon zeewater,waar de pH-waarde tussen de 6,5 en 7 ligt, de nieren heel wa meer elimineren.
De ideale pDe enzymatische activiteit wordt strikt bepaald door het potentieel van de ionenconcentratie van Waterstof, zich bevindend, in het Vitaal Milieu.

  • De resistentie van het in beweging zijnde vocht (viscositeit)

Door individuele waarneming laten wij impressies binnen die, in mindere – of meerdere mate, het afweersysteem aantasten. Onze manier van zijn, beïnvloedt de stroomtoevoer en de -spanning. Levende wezens geleiden elektriciteit, zij zijn een organisch bio-elektrochemisch systeem.

Onze cellen leven in een interne oceaan. Zij bevinden zich in het centrum van datgene wat hen omringt. In het extracellulair vocht speelt het afweersysteem zijn spel.
Wij eten en drinken naargelang ons gezichtspunt (standpunt) bewust of beïnvloed. Wij ontmoeten datgene wat wij bedenken.
Wat onze biologische membranen van onze cellen kanaliseren, is in verhouding tot het “karakter” van de elementen binnenin de geleidende substantie.

De elektrolyse, de chemische ontbinding, ontstaan door de passage van een elektrische stroom, hangt af van de manier waarop wij

  • denken (al dan niet opbouwend)
  • onze emoties in de hand houden (angst, onzekerheid, twijfel, wanhoop, kwaadheid, jaloersheid, op het moment of geactualiseerd).

Deze zaken creëren de intensiteit van de elektrische stroom.

Wanneer wij door eetgewoonten een overwicht aan residuele minerale zouten hebben, solliciteert deze felle concentratie van ionen de celwand in de intensiteit van onze nervositeit.

In de beweging van de watermoleculestructuur zijn kalmte en zuiverheid onze tussenkomende factoren

De gezondheidstoestand van de cellen hangt af van de “ademhaling”-mogelijkheid, m.a.w. van de ‘ledigheid’ van de structuur van de ingesloten watermoleculen.

Graag refereren wij naar

  • Emoto Masaru die de trilling-gevoeligheid van de structuur van watermoleculen aantoont.

*Het is mogelijk met precisie en simultaan de exacte positie en de snelheid van een voorwerp in beweging te bepalen, maar elke poging om het ene te meten brengt onvermijdelijk een modificatie van het andere met zich. Wij bevinden ons tegenover dezelfde paradox wanneer wij het protoplasma, onze levende en actieve materie, chemisch willen analyseren.
De chemicus kan de chemische samenstelling van het dode protoplasma bepalen, maar hij kan noch de fysische organisatie noch de dynamische functionaliteit van het levende protoplasma waarnemen alleen maar door het enige en simpele feit dat hij het moet doden om het te kunnen analyseren.

*Binnenin elke levende cel, plantaardig of dierlijk, materieel of geestelijk, bestaat een onvervulbaar verlangen om zich perfect aan te passen aan de zich steeds veranderende omgeving. Wanneer een levende cel is gekwetst, is zij er toe in staat bepaalde chemische substanties te ontwikkelen die de kracht hebben om de naastliggende normale cellen te stimuleren en te activeren op een manier dat dezen onmiddellijk op hun beurt andere substanties afscheiden die het genezingsproces van de kwetsuur vergemakkelijkt. Gelijklopend beginnen deze intact gebleven cellen zich te profileren, zij zetten zich effectief in werking, de nieuwe cellen vervangen de gelijkaardige cellen vernietigd door het ongeval.

*Zie “Het Urantia Boek” uitgever Urantia Fondation USA ISBN 90-9011151-4 pagina 737 punt 6

Het cel-leven op aarde leeft zich dankzij

  • alom aanwezigheid van Bewustzijn (alom voorhanden, alom beschikbaar)
  • alomegenwoordigheid (gebruikt met betrekking tot personen of wat als zodanig wordt voorgesteld) van Geest (een alom presentie om bij alle voorkomende omstandigheden de vermogens van Geest aanstonds te doen werken en om zonder aarzeling te besluiten of te handelen),
  • een sturend bio (levend en levendig) elektrochemisch systeem
  • de twaalf voorziene orgaanstelsels (ademhalings-, beenderen-, cardiovasculair-, hormoon-, huid-, lymfe-, spier-, spijsverterings-, uitscheidings-, voortplantings-, zenuw- en zintuigenstelsel).

Het cel-leven op aarde wordt bestendigd dankzij een ingeschapen responsief mechanisme van aanpassing (oriëntatie en het intuïtieve) waardoor organismen geleidelijk kunnen overgaan tot een hogere soort en waardoor een geheel van cellen zich kunnen ‘overbrengen’ in een andere vorm (gedaantewisseling).

Levende en levendige organismen zijn aldus samengesteld uit miljoenen ‘intelligente’ cellen met er binnenin intracellulair vocht, er omheen extracellulair vocht. Elke levende en levendige cel wordt in staat gesteld tot het kennen en het weten.

Het leven op aarde is mogelijk dankzij toegepaste wetten van zwaartekracht en voorziene polariteit.

Ben je benieuwd in het onderwerp “De mens is wat hij eet” klik dan hier.